Ik ben Marjolein Buis en ik ben 11 januari 1988 geboren in Nijmegen, als jongste van een gezin met vier kinderen. Op dit moment woon ik in Beuningen, samen met mijn ouders. Ik heb een jeugd vol sporten gehad, zoals ballet en volleybal en ik heb met veel plezier in amateurmusicals gespeeld. Op mijn veertiende ging ik in korte tijd moeilijk lopen. Ik bleek een bindweefselaandoening te hebben, waardoor de banden en pezen die mijn gewrichten bij elkaar houden te slap zijn. Als gevolg hiervan kan ik niet lang lopen en maak ik buitenshuis altijd gebruik van een rolstoel. De gewrichtsbanden in mijn bovenlijf zijn ook aangedaan, maar gelukkig weerhoudt dit mij er niet van om mijn passie te beoefenen: rolstoeltennis! In het tennissen gaat het grootste deel van mijn tijd zitten, maar ik weet gelukkig genoeg tijd vrij te maken voor andere dingen. In 2010 ben ik afgestudeerd in Sociaal Pedagogische Hulpverlening en sindsdien studeer ik Psychologie. Gemiddeld een middag per week doe ik vrijwilligerswerk bij Werkgroep Integratie Gehandicapten in Nijmegen. Daarnaast besteed ik tijd aan de hobby's die ik naast het tennissen heb, namelijk zingen, computeren, puzzelen en leuke dingen doen met vriendinnen.
Hoe is het tennis begonnen?
Nadat ik twee jaar lang niet had kunnen sporten, begon het bij mij toch wel weer een beetje te kriebelen. Ik ging mij daarom oriënteren op een sport die voor mij geschikt zou zijn. Ik zag in een televisieprogramma van BNN iemand die de zelfde aandoening heeft als ik en zij speelde rolstoeltennis. Ik dacht: ‘Wat zij kan, kan ik misschien ook wel’ en daarom ben ik in september 2005 naar een informatiemiddag over rolstoeltennis gegaan. Hier heb ik voor het eerst in een sportrolstoel gezeten. De informatiemiddag was gelijk de voorspeelmiddag voor de nationale jeugdselecties. Ik ben toen door de bondscoach uitgenodigd om in de nationale B-jeugdselectie te gaan spelen. Dit heb ik gedaan en ik vond (en vind!) rolstoeltennis een fantastische sport om te doen! Ik maakte snel vorderingen en na drie maanden ben ik doorgeplaatst naar de A-jeugselectie. Eind december speelde ik mijn eerste toernooi en sindsdien zijn er al veel gevolgd.
Hoe gaat het nu?
Ondertussen speel ik al weer zes jaar tennis. Sinds mijn afstuderen in de zomer van 2010 ben ik fulltime bezig met rolstoeltennis. Dat houdt in dat ik vijf dagen per week tennistraining heb. Daarnaast krijg ik eens per week mobiliteitstraining en ga ik drie keer per week naar de sportschool om aan mijn conditie en kracht te werken. Ook omvat mijn programma sportmassage, fysiotherapie en mentale begeleiding. Daarbij let ik er op dat ik voldoende rustmomenten inplan en heb ik aandacht voor mijn voeding.
Het aantal internationale toernooien dat ik speel is elk jaar gegroeid. In 2011 heb ik er aan maar liefst 22 deelgenomen. Ook in 2012 zal ik veel toernooien spelen in het buitenland.
Dit professionele programma werpt zijn vruchten af. Ik ben een flink eind gestegen op de internationale ranglijst en ik heb alle doelen kunnen behalen die ik, samen met mijn coach Aad Zwaan, voor mezelf gesteld had. 2011 was voor mij een heel goed jaar: ik ben van plaats 9 naar plaats 4 op de wereldranglijst enkelspel gestegen. In het dubbelspel sta ik nu op plaats 5.
Toekomst
Wanneer ik tennis beleef ik er elke keer opnieuw ontzettend veel plezier aan. Ik ben dan ook van plan om er nog lang niet mee te stoppen!
Op dit moment werk ik toe naar een groot doel:
Deelname aan de Paralympische Spelen in 2012 en daar twee medailles winnen.
Om het eerste deel van mijn doel te kunnen bereiken, moet ik op 21 mei 2012 bij de beste vier Nederlandse dames op de wereldranglijst van het enkelspel staan. We staan op dit moment met vijf dames in de top-8 en we willen allemaal deelnemen aan de Paralympische Spelen, dus een van ons zal moeten afvallen. Ik doe alles wat in mijn macht ligt om de kans op deelname zo groot mogelijk te maken. Tennis staat bovenaan mijn prioriteitenlijst en andere dingen moeten daar voor wijken. Dit levert gelukkig veel op en ik sta er nu goed voor, wat betekent dat ik grote kans maak om in mei bij de beste vier dames te staan. Toch is er nog niets zeker en kan alles tot op het laatste moment nog veranderen. Ik ga er in ieder geval voor om in september 2012 te mogen strijden om twee gouden medailles in Londen!
Sponsoren
Het prijzengeld dat je verdient met rolstoeltennis is niet te vergelijken met het valide tennis. Het is helaas niet genoeg om alle kosten te dekken. Daarom ben ik op zoek naar sponsoren, die een deel van de kosten op zich willen nemen. Ik heb gelukkig al meerdere sponsoren gevonden, maar helaas is hun aantal nog niet toereikend. Vandaar dat ik gewoon door ga met het zoeken van particulieren en bedrijven die mij willen ondersteunen in mijn doel om deel te nemen aan de Paralympics!
Ambassadeur
Sinds oktober 2010 ben ik ambassadeur van het Johanna Kinderfonds. Het Johanna Kinderfonds zet zich in voor kinderen met een lichamelijke handicap. Het Fonds ondersteunt projecten en wetenschappelijk onderzoek van organisaties die bijdragen aan de ontwikkeling van deze kinderen. Ik sta achter de doelstelling en werkwijze van het Johanna Kinderfonds en toen ik benaderd werd met de vraag of ik ambassadeur wilde worden van het Fonds, hoefde ik niet lang na te denken. |